Aleksandra Bożek-Muszyńska
foto
Helena Ganjalyan

Aleksandra Bożek-Muszyńska

Aleksandra Bożek-Muszyńska – tancerka, choreografka, performerka, instruktorka tańca współczesnego, trenerka biznesu i filolożka. Od ponad dekady prowadzi regularne zajęcia z tańca współczesnego i improwizacji, gimnastykę dla seniorów oraz tworzy autorskie choreografie i jest aktywna na polskiej scenie tańca i performance. Zdobywczyni wielu nagród w konkursach choreograficznych i tanecznych. Jej prace były prezentowane m.in. w Berlinie, Budapeszcie, Filadelfii, Nowym Jorku, Warszawie i Wiedniu. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca 2015–2017, realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, Intensive Course w School For New Dance Development w Amsterdamie oraz beneficjentka programu Global Practice Sharing w Movement Research w Nowym Jorku. Absolwentka rocznego kursu Choreografii Eksperymentalnej II, organizowanego przez warszawskie Centrum w Ruchu. W 2017 roku wraz z Hanną Bylką-Kanecką założyła kolektyw Holobiont, którego celem są interdyscyplinarne projekty wielopokoleniowe. Wspólnie stworzyły cztery produkcje dla rodzin z dziećmi: DOoKOŁA, Księżycowo, _on_line__ oraz Gdzie Kształty mają szyje. Od 2007 roku związana z warszawskim Teatrem „Mufmi” Anny Piotrowskiej, gdzie aktualnie jest koordynatorką do spraw artystycznych i instruktorką. W latach 2016–2019 współpracowała z Fundacją Strefa Wolnosłowa z Warszawy, gdzie prowadziła regularne warsztaty z tańca i świadomości ciała dla dużych grup międzynarodowych i międzypokoleniowych, niezwiązanych zawodowo z tańcem.

www.holobiont.pl
www.olabomu.com

Hanna Bylka-Kanecka
foto
Marek Zakrzewski

Hanna Bylka-Kanecka

Hanna Bylka-Kanecka: teatrolożka, choreografka, mama. Doktorantka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (temat pracy: Taniec eksperymentalny dla dzieci). Od 2018 roku opiekunka merytoryczna programu Roztańczone Rodziny (dawniej Stary Browar Nowy Taniec dla Dzieci). Laureatka stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia w nauce, stypendium Alternatywnej Akademii Tańca 2016 i 2017 oraz stypendium Erasmus, dzięki któremu przez rok studiowała na paryskiej Sorbonie. W pracy magisterskiej analizowała status obecności małych dzieci w przedstawieniach kierowanych do dorosłych widzów. Współzałożycielka kolektywu Holobiont (www.holobiont.pl), w ramach którego tworzy, wraz z Aleksandrą Bożek-Muszyńską, interaktywne spektakl dla rodzin: „DOoKOŁA” (2017, produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, koprodukcja Malta Festiwal Poznań), „Księżycowo” (2018, Teatr Ochoty), „_on_line__” (2018, Art Stations Foundation), „Gdzie kształty mają szyje” (2019, Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu). Ukończyła roczny kurs Choreografia w Centrum organizowany przez Centrum w Ruchu oraz trzymiesięczny intensywny berliński kurs performansu i choreografii SMASH. Obecnie dokształca się w zakresie ruchowej pracy z dziećmi w berlińskiej Somatische Akademie.

Dana Chmielewska
foto
Zofia Bobrowska

Dana Chmielewska

Dana Chmielewska – choreografka, tancerka i performerka. Ceni niestrudzoną pracę nad sobą i ćwiczenie własnej wrażliwości. W choreografii dostrzega moc mówienia własnym głosem. Praktykuje improwizację i ilustrację. Pracuje z różnymi grupami i środowiskami – z dziećmi, pracownikami fizycznymi, seniorami i in. Fascynuje się dziecięcym światem wyobraźni, towarzyszy w zajęciach tańca kreatywnego i improwizacji (m.in. Sztuka Szuka Malucha, Mała Platforma Tańca, Gdańska Galeria Miejska). Wzięła udział w interdyscyplinarnych performance dla małych odbiorców i rodzin (m.in. kolektyw Holobiont: on_line_ (2018), „Gdzie kształty mają szyje” (2019), Festiwal „Ale Kino”: Psotny Kotek (2019)). Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, studentka Uniwersytetu Barcelońskiego. Ukończyła I i II moduł kursu Choreografii Eksperymentalnej Centrum w Ruchu w Warszawie. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca (Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk), stypendium Dans i Blekinge (Karlskrona) i stypendium Miasta Gdańska.

Alicja Czyczel
foto
Filip Madejski

Alicja Czyczel

Alicja Czyczel – choreografka, tancerka/performerka i kulturoznawczyni. Absolwentka międzyobszarowych studiów humanistycznych UW i Paris-Sorbonne oraz choreografii w ICI-CCN Montpellier. Tworzy choreografie sceniczne (solo „ciało, na głos” 2019), kolektywne i interdyscyplinarne projekty performatywne (LAGMA 2020) oraz spacery site-specific, czerpiące z ekologii dźwięku („Bouger le paysage, une balade du jeudi” 2019). Dzięki licznym programom stypendialnym (Młoda Polska 2018, Alternatywna Akademia Tańca 2018, danceWEB 2019, Kultura w Sieci 2020) udaje jej się kontynuować praktykę choreograficzną i rozwijać badania artystyczne poza ścisłym kontekstem produkcji i dystrybucji spektakli tanecznych. Performerka w projektach artystki Joanny Piotrowskiej i choreografa Vincenta Duponta. Współpracowała z Fundacją Burdąg jako specjalistka ds. komunikacji, z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie jako edukatorka, publikowała w magazynie o muzyce współczesnej „Glissando”. Jej praktyka artystyczna opiera się na intuicji, badaniu materialności i tworzeniu zmysłowych fikcji.

cargocollective.com/alicjaczyczel

Theresa Diehl

Theresa Diehl

Theresa Diehl – wykwalifikowana berlińska nauczycielka tańca współczesnego, prowadząca dziecięce grupy taneczne od 2008 roku. W swojej pracy skupia się także na promocji pracy poprzez taniec wśród pedagogów szkolnych i przedszkolnych. Jest absolwentką wielu kursów pogłębiających, w tym rocznego treningu dla profesjonalistów pracujących z dziećmi w berlińskiej Somatische Akademie.

Agata Drwięga
foto
Mariusz Forecki

Agata Drwięga

Agata Drwięga – absolwentka wiedzy o teatrze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie obecnie, pod kierunkiem prof. Dobrochny Ratajczakowej, kończy pracę nad rozprawą doktorską poświęconą dorobkowi artystycznemu Leokadii Serafinowicz. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół zagadnień związanych z teatrem dla dzieci i teatrem lalek. Od 2014 związana z Teatrem Animacji w Poznaniu – obecnie jako specjalistka ds. edukacji, wcześniej także jako specjalistka ds. kontaktów z mediami. Współpracuje także z poznańskim Centrum Sztuki Dziecka. Autorka licznych recenzji, wywiadów, artykułów problematyzujących wybrane zagadnienia dotyczące teatru lalek i teatru dla dzieci oraz artykułów naukowych. Jej teksty były publikowane zarówno w mediach branżowych („Teatr”, „Teatr Lalek”, „Nietak-t” czy wortal e-teatr), codziennych („Głos Wielkopolski”), jak i czasopismach naukowych („Polonistyka. Innowacje”). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2018.

Jadwiga Grabowska
foto
Jakub Wittchen

Jadwiga Grabowska

Jadwiga Grabowska (publikuje jako Jadwiga Majewska) – krytyczka, badaczka, teoretyczka, kuratorka, redaktorka, wykładowczyni, tłumaczka. Publikowała w miesięczniku „Teatr” – gdzie jest stałą współpracowniczką i autorką bloków monograficznych poświęconych tańcowi – oraz m.in. w „Didaskaliach”, „Znaku”, „Res Publice Nowej”, „Arttaku”, „Kulturze Enter”, „dwutygodniku.pl”.  Wykłada i prowadzi warsztaty na temat historii i teorii tańca oraz pisania o tańcu. Autorka książki The Body Revolving the Stage. New Dance in New Poland  (IT, Warszawa, 2011). Wyróżniona wieloma nagrodami i stypendiami m. in. 2013 – nagroda MKiDN za szczególny wkład w rozwój tańca współczesnego w Polsce, Nagroda Live Arts Festival, NYC 2012, stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2011, 2018, w ramach których opracowała dwie antologie tekstów o tańcu współczesnym. Autorka i kuratorka MAKT – Mobilnej Akademii Krytyki Tańca (2013-2018). Jest członkinią Dance Critics Association, Congress of Research in Dance, The International Dance Council CID, Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych, Polskiego Forum Choreologicznego oraz członkiem założycielem Stowarzyszenia Forum Środowisk Sztuki Tańca, w którym pełni funkcję prezeski. Od października 2019 pracuje jako Kierownik Działu Naukowo-Wydawniczego w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Monika Kiwak
foto
Piotr Werewka

Monika Kiwak

Monika Kiwak – magister filologii polskiej oraz wiedzy o teatrze (dramatologia) na Uniwersytecie Jagiellońskim; absolwentka Wydziału Tańca w Performers House (2009, Dania), dyplomowana instruktorka tańca współczesnego, uczestniczka certyfikowanego Kursu Body-Mind Centering® (Słowacja, Polska 2011–2015); W 2013, 2015, 2017 i 2019 roku otrzymała stypendium do udziału w Alternatywnej Akademii Tańca, realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk. Rezydentka Dance Move Cities (Kraków, Ryga 2013–2014). W 2017 r. odbyła wizytę studyjną i szkolenie dla pedagogów w Rzymie, dzięki wsparciu Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk. Wielokrotnie wybierana przez Andrew Morrisha do treningu solowego dla zaawansowanych tancerzy, w 2019 r. dzięki wsparciu Instytutu Muzyki i Tańca była na stypendium w Szwecji. Stypendystka ministra kultury i dziedzictwa narodowego (2020). Od 2008 do 2015 roku tańczyła w Eksperymentalnym Studio Tańca Iwony Olszowskiej, praktykując improwizację z podejściem BMC®. Gra w spektaklach dla najmłodszej widowni oraz dla dorosłych.

KolektTacz
foto
Krystyna Wysocka

KolektTacz

KolektTacz to Aniela Kokosza, Paulina Giwer- Kowalewska i Agnieszka Dubilewicz. Kolektyw powstał w marcu 2020 roku, z potrzeby wspólnego tworzenia. Artystki w swojej pracy korzystają z narzędzi wywodzących się z techniki tańca współczesnego, improwizacji i somatycznych praktyk pracy z ciałem. Zainspirowane wydarzeniami związanymi ze społeczną izolacją, zaprojektowały cykl wydarzeń performatywnych pod wspólną nazwą: „To jest teraz”. Ostatnio rozpoczęły pracę nad spektaklem „Frajda, Granda, Bzik” (produkcja: Art Fraction Foundation), prowadzą projekt „Teatr Społeczny – strategie przetrwania” w CK Zamek w Poznaniu, realizują warsztaty w ramach „Kultury Dystansu” na poznańskim Łazarzu, „Pawilon Kreatywny” w Centrum. Ich autorskie warsztaty dedykowane rodzinom były częścią festiwali w Bytomiu, Toruniu, Tychach, Sceny dla Tańca w Wałczu. Współpracują z choreografką i badaczką Izabelą Chlewińską.

Kolektyw Holobiont

Kolektyw Holobiont

Kolektyw Holobiont powstał w 2017 roku. Tworzą go dwie artystki: performerka i choreografka Aleksandra Bożek-Muszyńska oraz teatrolożka i choreografka Hanna Bylka-Kanecka. Obszarem zainteresowań kolektywu są interdyscyplinarne projekty wielopokoleniowe. Łącząc taniec eksperymentalny, sztuki wizualne i muzykę, artystki tworzą spektakle interaktywne i prowadzą warsztaty adresowane do rodzin z dziećmi. Wszystkie prace kolektywu opierają się na założeniu, że każdy uczestnik spektaklu – niezależnie od wieku i doświadczenia – jest w pełni kompetentnym odbiorcą sztuki. Artystki, obserwując twórcze i różnorodne zaangażowanie widzów, badają możliwości pogłębiania długotrwałych relacji poprzez sztukę.

Na dziecięcej scenie tańca zadebiutowały spektaklem interaktywnym „DOoKOŁA” (2017, Art Stations Foundation, Poznań). Kolejne prace kolektywu to jak dotąd „Księżycowo” (2018, Teatr Ochoty, Warszawa), “on_line_” (2018, Art Stations Foundation, Poznań), “Gdzie kształty mają szyje” (2019, Centrum Sztuki Dziecka, Poznań).

Ich spektakle były dotychczas prezentowane na najważniejszych festiwalach związanych ze sztuką dla dzieci w Polsce, takich jak: Mała Polska Platforma Tańca, Festiwal Malta, Sztuka Szuka Malucha, Biennale Sztuki dla Dziecka, Małe Warszawskie Spotkania Teatralne, Scena Tańca Studio, Teatralna Karuzela, Korczak Festiwal i innych.

www.holobiont.pl

Adalisa Menghini

Adalisa Menghini

Adalisa Menghini – włoska choreografka, performerka, tancerka, pedagożka, mieszkająca w Berlinie. Studiowała w SNDO w Amsterdamie, ukończyła studia podyplomowe z psychologii neurofizjologicznej i jest wykwalifikowaną nauczycielką metody Feldenkraisa. Adalisa jest improwizatorką, tworzy spektakle i współpracuje z różnymi artystami (m.in. z Dieterem Heitkampem, Nitą Little, Keithem Hennessym, Kirstie Simson, LaborGras, Sashą Waltz i Tino Sehgalem). Tworzy choreografie dla profesjonalnych i nieprofesjonalnych tancerzy, w tym dzieci i osób starszych. Dwukrotnie została nagrodzona jako najlepsza reżyserka i choreografka popularnego we Włoszech gatunku teatralnego „Giocabriga”. Jej praca choreograficzna z uczniami w muzeach otrzymała dwukrotnie nagrodę „Kinder zum Olymp”. Adalisa regularnie wykłada improwizację, kompozycję i choreografię na Uniwersytecie Sztuki (UDK) w Berlinie oraz kontakt improwizację w Tanzfabrik Berlin. Jest współzałożycielką „Treningu Ruchu Somatycznego” dla pedagogów i terapeutów w Akademii Somatycznej w Berlinie.

Anna Nowicka
foto
Marta Ankiersztejn

Anna Nowicka

Dr Anna Nowicka jest choreografką i tancerką, z wykształcenia psycholożką. Obecnie szkoli się na psychoterapeutkę w podejściu systemowym. Anna jest certyfikowaną nauczycielką metody Sapphire®, obejmującej ucieleśnioną pracę ze snami i wyobraźnią. Od ponad 10 lat pogłębia swoją wiedzę w tej dziedzinie w dialogu z dr Catherine Shainberg/The School of Images i dr Bonnie Buckner, rozwijając autorską technikę pracy z ciałem. Regularnie prowadzi zajęcia z pracy ze snami, bajkami, kursy performatywne i improwizacyjne zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Jest współtwórczynią Dream your World Into Being, programu mającego na celu wspieranie dziewczynek i młodych kobiet w realizacji ich marzeń, poprzez pracę z intuicją i snami.

www.annanowicka.com

Ksenia Opria

Ksenia Opria

Ksenia Opria – tancerka kontakt improwizacji, facylitatorka ruchu, w swoją pracę wplata praktyki somatyczne. Jest absolwentką kursu „Education in Dance and Somatics”, Eastern Finland Sports Institute (ISLO), 2013/2014. Praktykuje ruch autentyczny, metodę Feldenkraisa. Obecnie współtworzy w międzynarodowym zespole projekt MOSS – Moving into Soft Skills, który jest realizowany przy wsparciu programu Unii Europejskiej Erasmus+.

Artystka ma doświadczenie w tworzeniu społeczności artystycznej, będąc częścią projektu „Living Arts Base” w Katalonii (Hiszpania). Przez ostatnie 10 lat uczy kontakt improwizacji w Europie, pracuje z różnymi grupami (dzieci, dorośli, różne grupy zawodowe, osoby niepełnosprawne). Jest kuratorką i producentką wydarzeń szerzących wiedzę o ruchu, kontakt improwizacji i somatyce, w których uczestnicy eksplorują siebie i swoje relacje z innymi poprzez kreatywne, interdyscyplinarne procesy ruchowe. Jest certyfikowaną praktyczką Ilan Lev Method. Zafascynowana sposobem, w jaki uczą się dzieci – poprzez ruch, eksperymentowanie, próbowanie, powtarzanie, rozpoczynanie od nowa i zabawę. Prywatnie mama czteroletniego syna.