Aleksandra Bożek-Muszyńska (Kolektyw Holobiont)

Aleksandra Bożek-Muszyńska (Kolektyw Holobiont)

Aleksandra Bożek-Muszyńska – tancerka, choreografka, performerka, instruktorka tańca współczesnego, trenerka biznesu i filolożka. Od ponad dekady prowadzi regularne zajęcia z tańca współczesnego i improwizacji, gimnastykę dla seniorów oraz tworzy autorskie choreografie i jest aktywna na polskiej scenie tańca i performance. Zdobywczyni wielu nagród w konkursach choreograficznych i tanecznych. Jej prace były prezentowane m.in. w Berlinie, Budapeszcie, Filadelfii, Nowym Jorku, Warszawie i Wiedniu. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca 2015–2017, realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, Intensive Course w School For New Dance Development w Amsterdamie oraz beneficjentka programu Global Practice Sharing w Movement Research w Nowym Jorku. Absolwentka rocznego kursu Choreografii Eksperymentalnej II, organizowanego przez warszawskie Centrum w Ruchu. W 2017 roku wraz z Hanną Bylką-Kanecką założyła kolektyw Holobiont, którego celem są interdyscyplinarne projekty wielopokoleniowe. Wspólnie stworzyły cztery produkcje dla rodzin z dziećmi: DOoKOŁA, Księżycowo, _on_line__ oraz Gdzie Kształty mają szyje. Od 2007 roku związana z warszawskim Teatrem „Mufmi” Anny Piotrowskiej, gdzie aktualnie jest koordynatorką do spraw artystycznych i instruktorką. W latach 2016–2019 współpracowała z Fundacją Strefa Wolnosłowa z Warszawy, gdzie prowadziła regularne warsztaty z tańca i świadomości ciała dla dużych grup międzynarodowych i międzypokoleniowych, niezwiązanych zawodowo z tańcem.

www.olabomu.com

Hanna Bylka-Kanecka (Kolektyw Holobiont)

Hanna Bylka-Kanecka (Kolektyw Holobiont)

Hanna Bylka-Kanecka: teatrolożka, choreografka, mama. Od 2018 roku opiekunka merytoryczna programu Roztańczone Rodziny (dawniej Stary Browar Nowy Taniec dla Dzieci). Laureatka stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia w nauce, stypendium Alternatywnej Akademii Tańca 2016 i 2017 oraz stypendium Erasmus, dzięki któremu przez rok studiowała na paryskiej Sorbonie. W pracy magisterskiej analizowała status obecności małych dzieci w przedstawieniach kierowanych do dorosłych widzów. Publikowała między innymi w “Kulturze Współczesnej” i “Didaskaliach”. Współzałożycielka kolektywu Holobiont (www.holobiont.pl), w ramach którego tworzy, wraz z Aleksandrą Bożek-Muszyńską, interaktywne spektakl dla rodzin: „DOoKOŁA” (2017, produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, koprodukcja Malta Festiwal Poznań), „Księżycowo” (2018, Teatr Ochoty), „_on_line__” (2018, Art Stations Foundation), „Gdzie kształty mają szyje” (2019, Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu), “Mój ogon i ja” (2021, Fundacja Performat, Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Ochoty w Warszawie). Ukończyła roczny kurs Choreografia w Centrum organizowany przez Centrum w Ruchu oraz trzymiesięczny intensywny berliński kurs performansu i choreografii SMASH. Obecnie dokształca się w zakresie ruchowej pracy z dziećmi w berlińskiej Somatische Akademie.

Dana Chmielewska

Dana Chmielewska

Dana Chmielewska – choreografka, tancerka i performerka. Ceni niestrudzoną pracę nad sobą i ćwiczenie własnej wrażliwości. W choreografii dostrzega moc mówienia własnym głosem. Praktykuje improwizację i ilustrację. Pracuje z różnymi grupami i środowiskami – z dziećmi, pracownikami fizycznymi, seniorami i in. Fascynuje się dziecięcym światem wyobraźni, towarzyszy w zajęciach tańca kreatywnego i improwizacji (m.in. Sztuka Szuka Malucha, Mała Platforma Tańca, Gdańska Galeria Miejska). Wzięła udział w interdyscyplinarnych performance dla małych odbiorców i rodzin (m.in. kolektyw Holobiont: on_line_ (2018), „Gdzie kształty mają szyje” (2019), Festiwal „Ale Kino”: Psotny Kotek (2019)). Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, studentka Uniwersytetu Barcelońskiego. Ukończyła I i II moduł kursu Choreografii Eksperymentalnej Centrum w Ruchu w Warszawie. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca (Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk), stypendium Dans i Blekinge (Karlskrona) i stypendium Miasta Gdańska.

Alicja Czyczel

Alicja Czyczel

Alicja Czyczel – choreografka, tancerka/performerka i kulturoznawczyni. Absolwentka międzyobszarowych studiów humanistycznych UW i Paris-Sorbonne oraz choreografii w ICI-CCN Montpellier. Tworzy choreografie sceniczne (solo „ciało, na głos” 2019), kolektywne i interdyscyplinarne projekty performatywne (LAGMA 2020) oraz spacery site-specific, czerpiące z ekologii dźwięku („Bouger le paysage, une balade du jeudi” 2019). Dzięki licznym programom stypendialnym (Młoda Polska 2018, Alternatywna Akademia Tańca 2018, danceWEB 2019, Kultura w Sieci 2020) udaje jej się kontynuować praktykę choreograficzną i rozwijać badania artystyczne poza ścisłym kontekstem produkcji i dystrybucji spektakli tanecznych. Performerka w projektach artystki Joanny Piotrowskiej i choreografa Vincenta Duponta. Współpracowała z Fundacją Burdąg jako specjalistka ds. komunikacji, z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie jako edukatorka, publikowała w magazynie o muzyce współczesnej „Glissando”. Jej praktyka artystyczna opiera się na intuicji, badaniu materialności i tworzeniu zmysłowych fikcji.

cargocollective.com/alicjaczyczel

Theresa Diehl

Theresa Diehl

Theresa Diehl – wykwalifikowana berlińska nauczycielka tańca współczesnego, prowadząca dziecięce grupy taneczne od 2008 roku. W swojej pracy skupia się także na promocji pracy poprzez taniec wśród pedagogów szkolnych i przedszkolnych. Jest absolwentką wielu kursów pogłębiających, w tym rocznego treningu dla profesjonalistów pracujących z dziećmi w berlińskiej Somatische Akademie.

Agata Drwięga

Agata Drwięga

Agata Drwięga – absolwentka wiedzy o teatrze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie obecnie, pod kierunkiem prof. Dobrochny Ratajczakowej, kończy pracę nad rozprawą doktorską poświęconą dorobkowi artystycznemu Leokadii Serafinowicz. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół zagadnień związanych z teatrem dla dzieci i teatrem lalek. Od 2014 związana z Teatrem Animacji w Poznaniu – obecnie jako specjalistka ds. edukacji, wcześniej także jako specjalistka ds. kontaktów z mediami. Współpracuje także z poznańskim Centrum Sztuki Dziecka. Autorka licznych recenzji, wywiadów, artykułów problematyzujących wybrane zagadnienia dotyczące teatru lalek i teatru dla dzieci oraz artykułów naukowych. Jej teksty były publikowane zarówno w mediach branżowych („Teatr”, „Teatr Lalek”, „Nietak-t” czy wortal e-teatr), codziennych („Głos Wielkopolski”), jak i czasopismach naukowych („Polonistyka. Innowacje”). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2018.

Jadwiga Grabowska

Jadwiga Grabowska

Jadwiga Grabowska (publikuje jako Jadwiga Majewska) – krytyczka, badaczka, teoretyczka, kuratorka, redaktorka, wykładowczyni, tłumaczka. Publikowała w miesięczniku „Teatr” – gdzie jest stałą współpracowniczką i autorką bloków monograficznych poświęconych tańcowi – oraz m.in. w „Didaskaliach”, „Znaku”, „Res Publice Nowej”, „Arttaku”, „Kulturze Enter”, „dwutygodniku.pl”.  Wykłada i prowadzi warsztaty na temat historii i teorii tańca oraz pisania o tańcu. Autorka książki The Body Revolving the Stage. New Dance in New Poland  (IT, Warszawa, 2011). Wyróżniona wieloma nagrodami i stypendiami m. in. 2013 – nagroda MKiDN za szczególny wkład w rozwój tańca współczesnego w Polsce, Nagroda Live Arts Festival, NYC 2012, stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2011, 2018, w ramach których opracowała dwie antologie tekstów o tańcu współczesnym. Autorka i kuratorka MAKT – Mobilnej Akademii Krytyki Tańca (2013-2018). Jest członkinią Dance Critics Association, Congress of Research in Dance, The International Dance Council CID, Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych, Polskiego Forum Choreologicznego oraz członkiem założycielem Stowarzyszenia Forum Środowisk Sztuki Tańca, w którym pełni funkcję prezeski. Od października 2019 pracuje jako Kierownik Działu Naukowo-Wydawniczego w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Iryna Zapolska i Nadiya Matsyuk

Iryna Zapolska i Nadiya Matsyuk

Iryna Zapolska – krytyczka teatralna, kuratorka, reżyserka, nauczycielka, performerka. W 1996 roku ukończyła studia z zakresu historii i teorii teatru na Kijowskim Narodowym Uniwersytecie Teatru, Kina i Telewizji im. I.K. Karpenko-Karego. Od 1997 tworzy teatralne autorskie projekty edukacyjne. W latach 2004-2014 pracowała w teatrze „DAKH” (Kijów) przy tworzeniu autorskich interaktywnych programów dla rodzin. W latach 2012- 2019 była kuratorką programu dziecięcego Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Współczesnej „GogolFest”. We współpracy z uczestnikami tego festiwalu organizowała rezydencje artystyczne, seminaria i szkolenia dla profesjonalistek/ów. Od 2014 roku we współpracy z litewskim Teatrem Tańca „Dansema” wprowadza na Ukrainie innowacyjne formy teatru dla małych dzieci. Od 2014 roku realizuje również projekt teatralny „ПЕРША ВИСТАВА / PERSHA VYSTAVA”(NGO „ART DIM”), odsłaniający teatr jako narzędzie poznawania świata dla młodych widzów. Celem Iryny jest praca na rzecz łączenia doświadczeń specjalistów/ek z różnych dziedzin sztuki i edukacji.

Matsyuk Nadiya – tancerka, choreografka, aktorka. Urodziła się w 1996 roku w Kijowie na Ukrainie. W latach szkolnych przez 11 lat studiowała sztukę, gimnastykę powietrzną i akrobatykę. Wykształcenie choreograficzne zdobyła jako nauczycielka i choreografka zespołu tańca współczesnego.
W latach studenckich występowała w teatrach niezależnych. Była członkinią organizacji VIDLIK PROJECTS – edukacyjnego projekt społeczno-kulturalnego mającego na celu rozwój kultury w małych miastach i wsiach Ukrainy, gdzie pracowali z młodzieżą i artystami z różnych regionów Ukrainy. Przez ponad 8 lat uczyła choreografii współczesnej w różnych szkołach tańca, studiach i przedszkolach dla dzieci i dorosłych. Brała udział w różnych projektach, festiwalach, zarówno tanecznych jak i teatralnych. Od 4 lat współpracuje z reżyserką i krytyczką teatralną Iryną Zapolską przy projekcie Persha Vystava, w ramach którego współtworzy jako tancerka i choreografka spektakle dla rodzin z dziećmi w wieku 0-3 lat.

Monika Kiwak

Monika Kiwak

Monika Kiwak – magister filologii polskiej oraz wiedzy o teatrze (dramatologia) na Uniwersytecie Jagiellońskim; absolwentka Wydziału Tańca w Performers House (2009, Dania), dyplomowana instruktorka tańca współczesnego, uczestniczka certyfikowanego Kursu Body-Mind Centering® (Słowacja, Polska 2011–2015); W 2013, 2015, 2017 i 2019 roku otrzymała stypendium do udziału w Alternatywnej Akademii Tańca, realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk. Rezydentka Dance Move Cities (Kraków, Ryga 2013–2014). W 2017 r. odbyła wizytę studyjną i szkolenie dla pedagogów w Rzymie, dzięki wsparciu Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk. Wielokrotnie wybierana przez Andrew Morrisha do treningu solowego dla zaawansowanych tancerzy, w 2019 r. dzięki wsparciu Instytutu Muzyki i Tańca była na stypendium w Szwecji. Stypendystka ministra kultury i dziedzictwa narodowego (2020). Od 2008 do 2015 roku tańczyła w Eksperymentalnym Studio Tańca Iwony Olszowskiej, praktykując improwizację z podejściem BMC®. Gra w spektaklach dla najmłodszej widowni oraz dla dorosłych.

KolektTacz

KolektTacz

KolektTacz to Aniela Kokosza, Paulina Giwer- Kowalewska i Agnieszka Dubilewicz. Kolektyw powstał w marcu 2020 roku, z potrzeby wspólnego tworzenia. Artystki w swojej pracy korzystają z narzędzi wywodzących się z techniki tańca współczesnego, improwizacji i somatycznych praktyk pracy z ciałem. Zainspirowane wydarzeniami związanymi ze społeczną izolacją, zaprojektowały cykl wydarzeń performatywnych pod wspólną nazwą: „To jest teraz”. Ostatnio rozpoczęły pracę nad spektaklem „Frajda, Granda, Bzik” (produkcja: Art Fraction Foundation), prowadzą projekt „Teatr Społeczny – strategie przetrwania” w CK Zamek w Poznaniu, realizują warsztaty w ramach „Kultury Dystansu” na poznańskim Łazarzu, „Pawilon Kreatywny” w Centrum. Ich autorskie warsztaty dedykowane rodzinom były częścią festiwali w Bytomiu, Toruniu, Tychach, Sceny dla Tańca w Wałczu. Współpracują z choreografką i badaczką Izabelą Chlewińską.

Kolektyw Holobiont

Kolektyw Holobiont

Kolektyw Holobiont powstał w 2017 roku. Tworzą go dwie artystki: performerka i choreografka Aleksandra Bożek-Muszyńska oraz teatrolożka i choreografka Hanna Bylka-Kanecka. Obszarem zainteresowań kolektywu są interdyscyplinarne projekty wielopokoleniowe. Łącząc taniec eksperymentalny, sztuki wizualne i muzykę, artystki tworzą spektakle interaktywne i prowadzą warsztaty adresowane do rodzin z dziećmi. Wszystkie prace kolektywu opierają się na założeniu, że każdy uczestnik spektaklu – niezależnie od wieku i doświadczenia – jest w pełni kompetentnym odbiorcą sztuki. Artystki, obserwując twórcze i różnorodne zaangażowanie widzów, badają możliwości pogłębiania długotrwałych relacji poprzez sztukę.

Na dziecięcej scenie tańca zadebiutowały spektaklem interaktywnym „DOoKOŁA” (2017, Art Stations Foundation, Poznań). Kolejne prace kolektywu to jak dotąd „Księżycowo” (2018, Teatr Ochoty, Warszawa), “on_line_” (2018, Art Stations Foundation, Poznań), “Gdzie kształty mają szyje” (2019, Centrum Sztuki Dziecka, Poznań), , “Mój ogon i ja” (2021, Fundacja Performat, Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Ochoty w Warszawie).

Ich spektakle były dotychczas prezentowane na najważniejszych festiwalach związanych ze sztuką dla dzieci w Polsce, takich jak: Mała Polska Platforma Tańca, Festiwal Malta, Sztuka Szuka Malucha, Biennale Sztuki dla Dziecka, Małe Warszawskie Spotkania Teatralne, Scena Tańca Studio, Teatralna Karuzela, Korczak Festiwal i innych.

www.holobiont.pl

Antek Kurjata

Antek Kurjata

Aktor, tancerz, terapeuta zajęciowy w WTZ Przylesie w pracowni rękodzieła z fakultetem artystycznym. Absolwent MA Acting na Manchester Metropolitan University i Teatru Pieśń Kozła we Wrocławiu oraz Diploma in Physical Theatre Practice w Adam Smith College w Szkocji. Uczestnik wielu warsztatów teatralnych i tanecznych. Brał udział w licznych spektaklach, zarówno w Polsce jak i za granicą m.in.: „Requiemaszyna”, Marty Górnickiej, założycielki i reżyserki Chóru Kobiet, „delayScape” Moniki Smekot, „Natura Morte” Rosyjskiej Grupy Derevo, „Blisko” w reż. Alicji Morawskiej Rubczak , „Tranquillo” Janusza Orlika. Pracował również z Moon Fool Company (Anglia) i Akhe (Rosja), Współzałożyciel polsko – szkockiego Teatru Gappad w Glasgow – grał we wszystkich jego produkcjach. Były członek zespołu artystycznego Jubilo, zajmującego się projektami skierowanymi do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Prowadził cykl warsztatów teatralno – ruchowych dla osób: z niepełnosprawnościami w ramach projektu 5zmysłów.EKSPRESJA. W ramach 20. Biennale sztuki dla dziecka prowadził autorskie warsztaty teatralno – muzyczne “koloRaki” skierowane do młodzieży głuchej i niedosłyszącej. Regularnie prowadzi warsztaty ruchowe dla rodzin z dziećmi, oraz dla osób z niepełnosprawnościami ruchowymi oraz intelektualnymi. Uczestnik cyklu laboratoriów tanecznych „Taniec i niepełnosprawność – przekraczanie granic” organizowanych przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca i British Council w latach 2019 – 2021r. w trakcie których pracował min. z Marc Brew, Pauliną Wycichowską, Iwoną Olszowską i Kate Marsh. Od 2020 roku związany z Fundacją Tak dla Samodzielności zajmującą się prowadzeniem mieszkań treningowych dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Lalkarz w projekcie edukacyjnym „Teatr lalek z niepełnosprawnością”. Rezydent programu Rezydencji Artystycznych 2022 w CK Zamek w Poznaniu.

Adalisa Menghini

Adalisa Menghini

Adalisa Menghini – włoska choreografka, performerka, tancerka, pedagożka, mieszkająca w Berlinie. Studiowała w SNDO w Amsterdamie, ukończyła studia podyplomowe z psychologii neurofizjologicznej i jest wykwalifikowaną nauczycielką metody Feldenkraisa. Adalisa jest improwizatorką, tworzy spektakle i współpracuje z różnymi artystami (m.in. z Dieterem Heitkampem, Nitą Little, Keithem Hennessym, Kirstie Simson, LaborGras, Sashą Waltz i Tino Sehgalem). Tworzy choreografie dla profesjonalnych i nieprofesjonalnych tancerzy, w tym dzieci i osób starszych. Dwukrotnie została nagrodzona jako najlepsza reżyserka i choreografka popularnego we Włoszech gatunku teatralnego „Giocabriga”. Jej praca choreograficzna z uczniami w muzeach otrzymała dwukrotnie nagrodę „Kinder zum Olymp”. Adalisa regularnie wykłada improwizację, kompozycję i choreografię na Uniwersytecie Sztuki (UDK) w Berlinie oraz kontakt improwizację w Tanzfabrik Berlin. Jest współzałożycielką „Treningu Ruchu Somatycznego” dla pedagogów i terapeutów w Akademii Somatycznej w Berlinie.

Anna Nowicka

Anna Nowicka

Dr Anna Nowicka jest choreografką i tancerką, z wykształcenia psycholożką. Obecnie szkoli się na psychoterapeutkę w podejściu systemowym. Anna jest certyfikowaną nauczycielką metody Sapphire®, obejmującej ucieleśnioną pracę ze snami i wyobraźnią. Od ponad 10 lat pogłębia swoją wiedzę w tej dziedzinie w dialogu z dr Catherine Shainberg/The School of Images i dr Bonnie Buckner, rozwijając autorską technikę pracy z ciałem. Regularnie prowadzi zajęcia z pracy ze snami, bajkami, kursy performatywne i improwizacyjne zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Jest współtwórczynią Dream your World Into Being, programu mającego na celu wspieranie dziewczynek i młodych kobiet w realizacji ich marzeń, poprzez pracę z intuicją i snami.

www.annanowicka.com

Ksenia Opria

Ksenia Opria

Ksenia Opria – tancerka kontakt improwizacji, facylitatorka ruchu, w swoją pracę wplata praktyki somatyczne. Jest absolwentką kursu „Education in Dance and Somatics”, Eastern Finland Sports Institute (ISLO), 2013/2014. Praktykuje ruch autentyczny, metodę Feldenkraisa. Obecnie współtworzy w międzynarodowym zespole projekt MOSS – Moving into Soft Skills, który jest realizowany przy wsparciu programu Unii Europejskiej Erasmus+.

Artystka ma doświadczenie w tworzeniu społeczności artystycznej, będąc częścią projektu „Living Arts Base” w Katalonii (Hiszpania). Przez ostatnie 10 lat uczy kontakt improwizacji w Europie, pracuje z różnymi grupami (dzieci, dorośli, różne grupy zawodowe, osoby niepełnosprawne). Jest kuratorką i producentką wydarzeń szerzących wiedzę o ruchu, kontakt improwizacji i somatyce, w których uczestnicy eksplorują siebie i swoje relacje z innymi poprzez kreatywne, interdyscyplinarne procesy ruchowe. Jest certyfikowaną praktyczką Ilan Lev Method. Zafascynowana sposobem, w jaki uczą się dzieci – poprzez ruch, eksperymentowanie, próbowanie, powtarzanie, rozpoczynanie od nowa i zabawę. Prywatnie mama czteroletniego syna.

Maria Stokłosa

Maria Stokłosa

Ukończyła choreografię w School for New Dance Development (SNDO) w Amsterdamie oraz wydział tańca współczesnego w London Contemporary Dance School at The Place. Łączy choreografię z praktyką improwizacji tańca. Jej solo “Wychodząc od działania” było prezentowane w około 50 wersjach w Warszawie, Poznaniu i Berlinie, i in. Jest także autorką takich spektakli jak: „Królowa Wody” (w ramach wystawy „Inne Tańce” w U-jazdowskim w Warszawie), „Złote Demony” (premiera w MCK Nowy Teatr w Warszawie), „Wylinka” (premiera w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie). Współpracowała z choreografami takimi jak Meg Foley czy Maija Reeta Raumanni, a także z reżyserem teatralnym Wojtkiem Ziemilskim. Występowała ponadto m. in. w „Glory” Jeremy Wade’a, „Tuning Scores” Lisy Nelson oraz „Tribes” Sary Shelton Mann. Jest członkinią berlińskiego zespołu cranky bodies a/company Petera Pleyera i Michiela Keupera.

Maria Stokłosa jest zaangażowana w wiele działań na rzecz rozwoju choreografii eksperymentalnej – jako inicjatorka projektów edukacyjnych i nauczycielka, a także jako prezeska Fundacji Burdąg i członkini Centrum w Ruchu. Prowadzi roczny kurs Choreografia w Centrum, a także liczne warsztaty i wykłady m. in.: na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu, Tanzhaus w Zurichu czy LaSalle College of The Arts w Singapurze. Była przewodniczącą Rady Programowej Instytutu Muzyki i Tańca. W 2021 ukończyła studia kulturoznawcze w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim i była laureatką Stypendium Badawczego Grażyny Kulczyk, które zaowocowało powstaniem pracy Co robię, kiedy tańczę? “Wychodząc od działania” – badania artystyczne i doświadczenie improwizacji tańca w perspektywie autoetnograficznej.

marysiastoklosa.com

Katarzyna Ustowska

Katarzyna Ustowska

Tancerka, pedagożka, choreografka. Absolwentka studiów Master in Contemporary Dance Education w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem (MA, 2017); Northern School of Contemporary Dance w Leeds, Wielka Brytania (BPA, 2012) i Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku (dyplom, 2008). Działa jako niezależna twórczyni. Zajmuje się tańcem i edukacją Montessori, w ramach autorskiego programu Montessori Dance Guide, rozwija podejście do tańca kreatywnego prowadzonego zgodnie z założeniami metody Montessori. Pracuje z dziećmi, nauczycielami oraz osobami z afazją. Współpracuje z Sopocka Szkołą Montessori, Fundacją Wsparcia dla Osób z Zaburzeniami Komunikacji „Między Słowami” i Aphasia Recovery Connection (USA). Jako tancerka występowała w spektaklach choreografii m.in. Akram Khan, Roberto Olivan, Lea Anderson, Rafał Dziemidok i Leszek Bzdyl. Współtworzy grupę niezależnych twórców Durski/Kania/Kamińska/Stanek/Ustowska i współpracuje z Teatrem Dada von Bzdülöw.
www.dancemontessori.com

Anna Wańtuch

Anna Wańtuch

Choreografka, tancerka, performerka, certyfikowany nauczyciel metody Contakids. Ukończyła kurs Ruchu Rozwijającego Sherborne (I stopień), PINK Training Segni Mossi oraz Instruktorski Kurs Kwalifikacyjny o specjalności Taniec Współczesny.
Absolwentka filozofii i filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca 2018 oraz 2019, realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk. Rezydentka Dance Moves Cities, międzynarodowego projektu współrealizowanego przez Krakowskie Reminiscencje Teatralne. Uczestniczka Forum Dramaturgicznego z Christine de Smedt, organizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. Została zakwalifikowana do programu choreograficzneg ATLAS na Festiwalu ImPulsTanz w 2021 roku w Wiedniu, gdzie rozpoczęła pracę nad performansem „Mothersuckers: Production about reproduction” dotyczącego problematyki macierzyństwa. Stypendystka Kultury Polskiej na Świecie Instytutu im. Adama Mickiewicza. Rezydentka Residance 2022 w Bratysławie organizowanej przez PLAST organization w Dance Residential Centre Telocvičňa.
Od 2012 roku eksperymentuje z ruchem dorosłego z dzieckiem w ramach performansów Postnatal Project. W 2015 roku wzięła udział ze swoją rodziną w warszawskiej wersji Familly Affair grupy ZimmerFrei. W ramach Stypendium Twórczego Miasta Krakowa pracowała nad autorskim formatem performansu choreograficznego z udziałem rodzin z małymi dziećmi „Contact Families Show” (premiera: 12 grudnia 2020). Obecnie pracuje nad kolejnym spektaklem z udziałem rodzin pt.: „Rośnie i rośnie i…” dla Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu.

Anna Wańtuch i Performujące Rodziny

www.instagram.com/anna.wantuch.performer